Herkomst van rundvlees en vis vermelden op etiket is lastig

Vraag:

Ik moet de herkomst van rundvlees en vis zo gedetailleerd mogelijk vermelden op het etiket. De Voedsel en Waren Autoriteit (VWA) controleert dit. De verplichting is lastig uitvoerbaar en mijn klanten hebben er geen behoefte aan. De VWA houdt ondertussen handhavingsacties rondom de etikettering.

Antwoord:

De VWA controleert de herleidbaarheid van rundvlees. Dit betekent dat u documenten moet kunnen overleggen die duidelijk maken wie de leverancier en/of slachter is. Elke stap in de keten moet herleid kunnen worden. Op basis van de gegevens moet de VWA bij het slachthuis en uiteindelijk bij het rund terechtkomen. Deze verplichte herleidbaarheid heeft te maken met veterinaire calamiteiten, zoals de BSE-epidemie. De VWA kan alleen snel iets aan dit soort calamiteiten doen als de bronnen herleidbaar zijn.
U hoeft de herkomst van rundvleesproducten niet aan te geven op etiketten. Bij vis moet dit wel. Daarnaast moet vis, net als vlees, herleidbaar zijn. Het Critical Control Point (CCP) van vis hangt namelijk samen met het vangstgebied. Haring uit de Oostzee bijvoorbeeld heeft andere risico's dan haring uit de Noordzee. Dit heeft onder andere te maken met de dioxineniveaus in het water. Bij vis bent u ook verplicht om op de verpakking aan te geven of het gaat om gekweekte vis of wildvangvis. Ook dit heeft invloed op de risico's.


bron: www.antwoordvoorbedrijven.nl